Toprağı işleyen, alın terini ekmeğe dönüştüren, sabahın ilk ışıklarıyla tarlasına koşan çiftçi; bu ülkenin görünmeyen kahramanıdır.
Soframıza gelen her lokmada onların emeği, alın teri ve çilesi vardır. Bu nedenle büyük önder Mustafa Kemal Atatürk boşuna
“Çiftçi milletin efendisidir” dememiştir.

Ancak bugün geldiğimiz noktada ne yazık ki çiftçimiz hak ettiği değeri görememektedir. Mazot fiyatları artmış, gübre ateş pahası olmuş, tohum, ilaç ve sulama giderleri çiftçinin belini bükmüştür.
Elektrik maliyetleri, işçilik giderleri ve nakliye ücretleri her geçen gün yükselirken; çiftçinin ürettiği ürün çoğu zaman emeğinin karşılığını vermemektedir.

Bir zamanlar (Eski Türkiye de) kendi kendine yeten tarım ülkesi olan güzel ülkemizde bugün birçok çiftçi üretim yapamaz hale gelmiştir. Tarlasını ekemeyen, borç altında ezilen, traktörünü satmak zorunda kalan çiftçilerimizin sayısı her geçen gün artmaktadır.
Köyler boşalmakta, gençler toprağı terk etmektedir. Çünkü çiftçilik artık kutsal bir emek olmaktan çok ağır bir geçim mücadelesine dönüşmüştür.
Böyle bir ortamda sadece yılda bir gün “Çiftçiler Gününüz kutlu olsun” demek elbette yeterli değildir. Çiftçiyi gerçekten düşünmek; onu desteklemek, üretimini korumak, alın terinin hakkını vermekle mümkündür.
Çiftçinin bayramı; mazot ucuzladığında, gübreye ulaşabildiğinde, ürününü değerinde satabildiğinde ve emeğinin karşılığını alabildiğinde gerçek anlamını bulacaktır.
Unutulmamalıdır ki çiftçi kazanmazsa ülke kazanamaz. Toprak küserse sofralar boş kalır. Bu nedenle üreticimize sahip çıkmak sadece ekonomik değil, aynı zamanda milli bir görevdir.

Bu duygu ve düşüncelerle; tüm zorluklara rağmen üretmekten vazgeçmeyen, toprağa umut eken, emeğiyle hayatı yeşerten bütün çiftçilerimizin 14 Mayıs Çiftçiler Günü’nü kutluyor, emeklerinin karşılığını aldıkları güzel yarınlar diliyorum.